Wieża telewizyjna w Berlinie 0
Wieża telewizyjna w Berlinie

W latach 50- tych w NRD pojawił się pomysł budowy nowej wieży, służącej do nadawania programów telewizyjnych. Początkowo miała być ona zlokalizowana na wzgórzach Műggelbergen, w południowo – wschodniej części Berlina. Ostatecznie rząd NRD zdecydował się zademonstrować siłę i skuteczność systemu socjalistycznego, budując w centrum Berlina Wschodniego Wieżę Telewizyjną. Jej powstanie to również wynik rywalizacji pomiędzy Wschodem i Zachodem. Powstała ona w odpowiedzi na zbudowaną w 1956 r. wieżę w Stuttgarcie. Berlińska wieża telewizyjna nie tylko miała ją przyćmić, ale miała być doskonale widoczna z Berlina Zachodniego, zawstydzając władze Zachodu. Dodatkowo usytuowana została na trasie lotu na lotnisko Tempelhof, które postrzegane było przez wielu jako „brama do świata”. Niestety ograniczyło to znacznie ruch lotniczy między Zachodem i Berlinem Zachodnim. Mimo protestów Stanów Zjednoczonych, Francji i Wielkiej Brytanii, rząd NRD nie wycofał się z realizacji budowy.

Hermann Henselmann zaprojektował smukła wieżę, wznoszącą się ku niebu, z kulą przypominającą radzieckie satelity „Sputnik”. Były to czasy rywalizacji wielkich mocarstw w podboju kosmosu. Miała być ona podświetlona na czerwono, w kolorze socjalizmu.

Olbrzymim wyzwaniem dla inżynierów było zamontowanie kuli na wysokości 200 m. Najpierw na ziemi prefabrykowano stalową ramę nośną. Poszczególne jej segmenty podnoszono za pomocą dźwigów i mocowano do pierścienia na ostatniej części betonowego trzonu.

Do budowy wieży telewizyjnej w Berlinie zostali zaangażowani najlepsi inżynierowie i architekci w NRD, natomiast materiały do budowy wieży sprowadzano z Zachodu. Stal Nirosta pochodziła z Niemiec Zachodnich, szkło z Belgii, klimatyzacja i windy ze Szwecji, nowoczesne komputery ze Stanów Zjednoczonych. Koszt budowy wieży wyniósł 132 miliony marek, pierwotnie miało być to ok. 30 milionów marek i zanim jeszcze przystąpiono bo budowy właściwej wieży, koszty zostały już przekroczone.

Wieża telewizyjna w Berlinie budowana była przez cztery lata. Oficjalnego otwarcia dokonano 3 października 1969 r. w tym czasie była to druga pod względem wysokości budowla w Europie, po moskiewskiej Ostankino.

Wieża telewizyjna przy Alexanderplatz nazywana jest przez berlińczyków „teleszaragiem” albo „wykałaczką”. Natomiast w samym Wschodnim Berlinie przyjęło się określenie „St. Walter” od imienia Waltera Ulbrichta.

Do 1997 r. wieża telewizyjna w Berlinie mierzyła 365 metrów. W ten sposób każde dziecko w NRD miało zapamiętać wysokość wieży, kojarząc ją z liczbą dni w roku. W 1997 r. maszt wieży został podwyższony do 368 metrów, co sprawia, że jest jedną z najwyższych budowli w Unii Europejskiej.

Pod wieżą znajdują się pawilony handlowe. Patrząc na nie z góry, mogą przypominać strzałę albo rakietę.

Wieża telewizyjna w Berlinie jest jedną z największych atrakcji miasta, co sprawia, że kilkugodzinne kolejki ustawiają się do wjazdu na wieżę. Rocznie z tej atrakcji korzysta około miliona turystów.

Kula na wieży ma średnicę 32 metrów i waży 4800 ton. Składa się z siedmiu poziomów, jednak tylko dwa z nich dostępne są dla turystów. Na niższym tarasie zlokalizowany jest punkt widokowy, powyżej kawiarnia i restauracja z obrotową podłogą „Sphere”. Kuchnia tej restauracji zlokalizowana jest u podstawy wieży, a potrawy w niej przyrządzane wwożone są windą techniczną na górę.

By się do niej dostać , należy wsiąść do jednej z dwóch, superszybkich wind, które mkną sześć metrów na sekundę, bądź dla sportowców ponad 980 stopni do pokonania i popijając pyszną kawę, można podziwiać panoramę miasta i okolic.

W wieży telewizyjnej znajdują się trzy windy, dwie dla turystów, jedna dla personelu. Winda może pomieścić jednorazowo siedem osób, plus windziarz. Jego praca jest niezwykle trudna, nie tylko dlatego, że ma do czynienia z turystami z całego świata, ale również ze względu na ciśnienie panujące w windzie w trakcie każdego przejazdu.

Podłoga w kawiarni obraca się wokół własnej osi w ciągu 30 minut. Pierwotnie była to godzina, ale ze względu na olbrzymie kolejki, tworzące się przy wejściu, obrót został przyspieszony.

W pogodny, słoneczny dzień widoczność jest wręcz oszałamiająca, dochodzi do 40 kilometrów, a więc nie tylko widać Czerwony Ratusz, Kościół Mariacki czy Katedrę Berlińską, ale również odległe lasy otaczające miasto, a nawet Tropical Islands pod Berlinem.

Wieża telewizyjna w Berlinie, jako „must see” jest tłumnie oblegana przez wycieczki. Nierzadko trzeba odstać nawet dwie godziny w kolejce, na szczęście sam wjazd jest już niezwykle krótki, trwa ok. 35 sekund.

Kula wieży telewizyjnej wyłożona jest metalowymi piramidkami o wysokości 15 cm. Kiedy promienie słońca padają na kulę, światło słoneczne odbija się od tych piramidek i tworzy odblask w kształcie krzyża. Ale jak to? Krzyż na wieży telewizyjnej? Na symbolu socjalizmu? Aby tego było mało, został on nazwany „zemstą papieża”. Władze NRD bezskutecznie podejmowały próby niwelacji odblasku, pozostając przy wersji, iż nie jest to krzyż, tylko plus dla socjalizmu.

 

Wycieczki jednodniowe do Berlina

Zapraszamy do Berlina! To miasto zachwycające, tętniące życiem. Nowoczesna metropolia, która fascynuje swoją historią. Bogata we wszelkiego rodzaju ślady przeszłości, zabytki, pomniki, muzea, teatry, filharmonie. Berlin to także symbol upadłych, sztucznych podziałów i ludzkiego zamiłowania do wolności. Miasto wielonarodowe, gdzie ścierają się kultury z całego świata. Namawiamy zatem do odwiedzania tego gościnnego miasta i odkrywania jego atrakcji.

Nasze biuro podróży organizuje jednodniowe autokarowe wycieczki do Berlina, zarówno dla grup zorganizowanych jak i turystów indywidualnych.

Komentarze do wpisu (0)

Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy od home.pl